Górka Widzewska w Łodzi


Województwo: łódzkie

Powiat: grodzki Łódź

 

Park Górka Widzewska jest jednym z najmłodszych parków w Łodzi, znajduje się na Widzewie Wschodzie, pomiędzy ulicami Milionową, Czernika, Bartoka oraz al. Przyjaźni.

Historia

Park został oficjalnie oddany do użytku 20 września 2001 roku.  To jedyny park miejski, jaki powstał  w Łodzi od ponad trzydziestu lat. Najpierw planowano w tym miejscu nowy stadion Widzewa, potem -  park.  Jednak zanim doszło do inwestycji Górka Widzewska służyła przez wiele lat za zwałowisko śmieci z  okolicznych placów budowy. 

Do pomysłu parku powróciono  w 1995 roku. Roboty ruszyły trzy lata później i Widzewska Górka zmieniła się nie do poznania: nawieziono ziemię, wytyczono alejki, postawiono ławki, poprowadzono ścieżki rowerowe, a dwie „górki” na tym terenie połączono 26-metrowym mostkiem. W październiku 2000 roku mieszkańcy osiedla zasadzili blisko 250 młodych drzewek. Do powstającego parku zaproszono nawet premiera Leszka Millera, aby własnoręcznie zasadził drzewko. Wydarzenie to upamiętnia głaz stojący na skraju parku przy ul. Bartoka.

W 2002 roku rozpoczęto rozbudowę parku. Obok już istniejącej części wypoczynkowej na 4 hektarach gruntu przy Szkole Podstawowej nr 199 powstały m. in. boisko do siatkówki, koszykówki i badmintona, korty tenisowe, stoły do ping-ponga i szachów oraz plac do ćwiczeń gimnastycznych (plenerowa siłownia). Wkrótce potem zostało wyremontowane boisko do piłki nożnej wraz z przyległymi do niego bieżniami lekkoatletycznymi i trybunami.

Ostatni etap prac, który przypadł na rok 2004, polegał  na uporządkowaniu terenu oraz nasadzeniu drzew liściastych, iglastych oraz żywopłotów. Oprócz nasadzeń oświetlono teren do aktywnej rekreacji. W efekcie tych działań powstał „zielony klin” o powierzchni ok. 10 hektarów. W części północnej parku znajduje się kolista promenada o powierzchni brukowej, alejki o nawierzchni gliniasto-żwirowej. Wzdłuż głównej promenady  nie zapomniano o odpowiedniej ilości koszy, co niewątpliwie sprzyja utrzymaniu czystości w parku. Obok parku została zbudowana toaleta publiczna, w pełni nowoczesna, estetyczna i skanalizowana oraz, co ważne, całkowicie przystosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Przyroda

Park charakteryzuje się niezwykłą różnorodnością gatunkową drzew i krzewów. Obok gatunków bardzo pospolitych takich jak różne gatunki dębów, topól, jarząbów, znajdują się gatunki bardzo rzadkie, niespotykane praktycznie na terenie Łodzi. Można do nich zaliczyć chociażby jarząba mącznego. Jarząb mączny jest drzewem bardzo charakterystycznym. Wiosną, gdy młode liście są wzniesione do góry i wyraźnie widać ich srebrzystą, dolną stronę, cała korona wygląda jakby była obsypana białymi kwiatami. Prawdziwe kwiaty wyrastają w baldachowatych kwiatostanach i dość przyjemnie pachną. Ich nektar wabi wiele gatunków owadów. W parku można ponadto spotkać rokitnika zwyczajnego, który jest zaliczany do roślin pionierskich. Sadzony jest  głównie dla umocnienia ruchomych gleb (np. nadmorskich wydm), nasypów i brzegów, stąd może dziwić jego obecność w łódzkim parku. Tworzy podziemne odrosty korzeniowe, które stabilizują glebę. Liście rokitnika przypominają liście wierzby, choć są od nich  węższe, a z wierzchu szarozielone. Owoce o kwaśnym smaku zawierają dużo kwasu jabłkowego i witaminy C. W Polsce rokitnik występuje dziko nad brzegiem Bałtyku (jest pod ochroną).

Ścieżka

Wychodzimy ze Szkoły Podstawowej nr 199 przy ul. Elsnera 8, skręcamy w lewo, kierujemy się w stronę boiska i Szkoły nr 35. Idziemy wzdłuż ulicy Adwentowicza, przechodzimy obok gimnazjum i wchodzimy do parku od strony ul. Czernika.

1. Przechodzimy kilka metrów żwirową alejką i zatrzymujemy się przy dębach. Po wnikliwej analizie okazuje się, iż obok siebie rosną trzy  gatunki tych drzew. Pierwszy okaz to dąb bezszypułkowy. Ma on smuklejszą sylwetkę niż dąb szypułkowy, z reguły prosty, widoczny aż do wierzchołka korony pień i regularnie wyrastające konary. Liście płytko klapowane, 5-8 (czasem do 10) zaokrąglonych klap po każdej stronie, opadają w pełni zimy. Nieco dalej znajduje się dąb szypułkowy. Jego owoce – żołędzie znajdują się na długich szypułkach (stąd nazwa). Liście tego dębu są krótkoogonkowe, co jest cechą umożliwiającą rozpoznanie tego gatunku dębu. Ponadto mają 3-6 par zaokrąglonych klap. W głębi znajduje się jeszcze jeden gatunek dębu:  dąb czerwony znany także jako amerykański ponieważ pochodzi z Ameryki Północnej. Sadzi się go ze względu na szybkie tempo wzrostu i urodę jesiennych liści, a także po to, by zabezpieczyć uboższe gleby, łatwo ulegające erozji pod wpływem wiatru. Liście dębu czerwonego mają 3-5 par zaostrzonych, ząbkowanych klap.

2. Idąc  przed siebie, wzdłuż alejki wyłożonej kostką, po lewej stronie mijamy  plac zabaw. Po obu stronach alejki rosną jarząby szwedzkie, a wśród nich znajduje się pojedynczy okaz jarząbu mącznego. Jarząb szwedzki w stanie dzikim podlega całkowitej ochronie gatunkowej. W środkowej Europie sadzi się go jako drzewo alejowe, gdyż jest odporny na niekorzystne miejskie warunki. Może tworzyć nasiona bez zapylenia i zapłodnienia. Jarząb mączny rozpoznaje się po filcowatym meszku na ogonku i spodzie liści. 

3. Na  końcu alei, na wysokości bloku nr 423 znajduje się głaz upamiętniający wizytę w parku ówczesnego premiera – Leszka Millera. Po obu stronach alei znajdują się topole – czarne i białe. Topola czarna ma mocną, pobrużdżoną korę i pień z wyraźnymi, guzowatymi naroślami. Często wypuszcza odrosty korzeniowe, więc wokół rośliny tworzą się gęste zarośla. Jej liście z delikatnie ząbkowanymi brzegami są skrętolegle ułożone na pędach. Topola biała, często nazywana białodrzewem, ma liście pięcioklapowe, z wierzchu ciemnozielone, z gęstym srebrzystobiałym kutnerem pod spodem.

4. Kierując się  w stronę kościoła po lewej strony drogi czujny obserwator dostrzeże lipę srebrzystą. Nieco dalej zauważy krzew tworzący gęste zarośla – derenia świdwę. Liście tego krzewu ułożone są naprzeciwlegle na pędach, jajowate, zaostrzone o wyraźnej nerwacji. Zimą wyraźnie widoczne staje się krwistoczerwone zabarwienie pędów. Po przeciwnej stronie drogi rośnie bardzo pospolity gatunek innego krzewu – ligustr pospolity. Rozgałęziony, niezbyt zwarty krzew, który całkowicie traci liście podczas bardzo surowych zim. Gdy zimy są łagodne, liście pozostają na krzewie. Są lancetowate, dość długie, lśniąco zielone, na krótkich ogonkach. Przypominają nieco liście wierzby. Czarnofioletowe, błyszczące owoce ligustra są trujące.

5. Przed kościołem skręcamy w lewo w żwirowaną, nieco węższą ścieżkę lub nieco dalej w kamienną aleję. Po lewej stronie znajduje się wzniesienie, na którym rosną różne gatunki drzew owocowych m. in. wiśnia ptasia i śliwa domowa. Nieco dalej na stoku wzniesienia znajdują się liczne okazy rokitnika zwyczajnego – krzewu, który znajduje się pod całkowitą ochroną gatunkową. Jest to krzew o wąskich liściach i pomarańczowych owocach bogatych w kwas jabłkowy i witaminę C. Kierujemy się ścieżką ku górze. Po prawej stronie, na wzniesieniu rośnie grochodrzew (robinia akacjowa). Drzewo to łatwo rozpoznać po owocach – strąkach, które często zimują na drzewach. Robinia ma liście złożone, owalne, na górze żywozielone, pod spodem niebieskozielone. Pochodzi z Ameryki Północnej i charakteryzuje się małymi wymaganiami glebowymi. Po przeciwnej stronie znajduje się rzadki gatunek parkowy – pigwowiec japoński, który jesienią ma charakterystyczne, żółte owoce.

6. Dochodzimy do mostu. Po jego lewej stronie rosną liczne sumaki octowce – gatunek ten można coraz częściej zauważyć w parkach. Należy do krzewów przyciągających wzrok zwłaszcza jesienią, kiedy na szczycie znajdują się charakterystyczne, ciemnoczerwone owocostany. Idziemy przed siebie, dochodzimy do schodków, którymi schodzimy w dół. Po drodze możemy jeszcze dostrzec tawułę, którą najłatwiej rozpoznać w okresie kwitnienia (żółte lub białe kwiatostany – baldachy). Po lewej stronie rośnie oliwnik wąskolistny, jego liście jak sama nazwa wskazuje są wąskie, wierzbowate o długości 4-8 cm, od spodu białe. Naturalnie występuje w Azji Mniejszej, Azji Zachodniej i Środkowej aż po Himalaje. Z góry po prawej stronie widzimy odcinek przygotowany z myślą o rowerzystach.

7. Kierujemy się wzdłuż ulicy Koplowicza. Na rogu znajduje się brzoza brodawkowata. Najbardziej charakterystyczną cechą tego gatunku jest biały kolor pnia i gałęzi, wynikający m.in. z zawartości w korze betuliny. Chroni ona drzewo przed ogryzaniem przez zwierzęta i zabezpiecza przed wnikaniem wody. Liście skrętoległe, szerokie, klinowate u nasady, z wyciągniętym wierzchołkiem, podwójnie piłkowane przebarwiają się na żółto jesienią.

8. Przed szkołą skręcamy w prawo. Na szczycie rośnie okazały kasztanowiec zwyczajny. Ojczyzną tego gatunku jest Półwysep Bałkański. Stamtąd w drugiej połowie XVI wieku dotarł on do Europy. Był często sadzony w parkach oraz ogrodach jako popularne, ozdobne i rzucające cień drzewo. Obecnie kasztanowców jest coraz mniej ze względu na szrotówka kasztanowcowiaczka, którego larwy upodobały sobie liście tego drzewa jako główne źródło pożywienia.

9. Obchodzimy przedszkole i kierując się wzdłuż drogi docieramy do Szkoły Podstawowej nr 199 przy ul. Elsnera 8. Tutaj nasza wycieczka dobiega końca.

Bibliografia



  • Park coraz ładniejszy Na Górce Widzewskiej (pij), 11 czerwca 2001 Express Ilustrowany

  • Jesienią gotowy (pij), 27 czerwca 2001 Express Ilustrowany

  • Park w rekonwalescencji (MAWI), 8 sierpnia 2001 Dziennik Łódzki

  • Protesty w sprawie budowy publicznej toalety Szalet, czyli nie ma róży bez kolców (MAWI), 25 sierpnia 2001 Dziennik Łódzki

  • Oficjalne otwarcie (pij), 20 września 2001 Express Ilustrowany

  • Bzdura? W toalecie nie można... (K), 6 grudnia 2001 Dziennik Łódzki

  • Rozbudowa parku na Górce Widzewskiej (pij), 19 marca 2002 Express Ilustrowany

  • W lasach i parkach robi się kolorowo (lb), 16 kwietnia 2002 Express Ilustrowany

  • Na widzewskiej górce (mawi), 5 lutego 2003 Dziennik Łódzki

  • Milion poleciał z górki (k), 6 lutego 2003 Dziennik Łódzki

  • Park Widzewska Górka budzi spory (KOW), 24 listopada 2003r., źródło: Express Ilustrowany

  • Górka Widzewska na finiszu (mak), 23 sierpnia 2004 Dziennik Łódzki

  • Górka Widzewska nominowana do nagrody (PIJ), 27 października 2004 Express Ilustrowany

  • Im piękniej na Górce, tym więcej o nią obaw (kup), 15 listopada 2004 Dziennik Łódzki

  • Jeszcze tylko drzewa (PIJ), 16 listopada 2004 Express Ilustrowany

  • Widzewska Górka wyróżniona (mp.), 18 listopada 2004 Dziennik Łódzki

  • Górka do niszczenia (mak), 13 grudnia 2004 Dziennik Łódzki

  • Urbaniści nagrodzili starówkę i park (z.ch.), 14 grudnia 2004 Dziennik Łódzki

  • Gospodarowanie przestrzenią (fer), 21 grudnia 2004 Dziennik Łódzki


Uwagi

W listopadzie 2004 roku Towarzystwo Urbanistów Polskich uznało park Widzewska Górka za najlepiej zagospodarowaną przestrzeń publiczną w województwie łódzkim. Zdaniem architektów Górka zasłużyła na wyróżnienie ponieważ wpisuje się w krajobraz osiedla i jest miejscem, w którym mogą wypocząć zarówno osoby starsze jak i dzieci. Mieszkańcy spółdzielni im. Batorego na Widzewie są bardzo zadowoleni, iż na terenie ich spółdzielni znajduje się park i chętnie korzystają z możliwości wypoczynku na świeżym powietrzu. Niestety zdarzają się również na obszarze „Górki” akty wandalizmu. Wtedy interweniują strażnicy miejscy, którzy upominają niewłaściwie zachowujące się osoby. W niektórych przypadkach nakładają kary pieniężne, ponieważ Górka Widzewska ma być przede wszystkim miejscem bezpiecznym i służącym efektywnemu wypoczynkowi mieszkańców Łodzi. Widzewska Górka jest również pod szczególnym nadzorem samych mieszkańców, dla których obszar ten stał się ulubionym miejscem spacerów i wypoczynku.

Autorzy

Autorem pierwotnej wersji opisu parku powstałej w ramach projektu "Parki i ogrody oczami młodzieży" jest:
Szkoła Podstawowa nr 199 im. Juliana Tuwima
ul. Elsnera 8
92-504 Łódź
e-mail: sp199@gazeta.pl
Opiekun grupy:
Katarzyna Woźniak 


Autorzy opisu:
uczniowie klas IV
 

Mapa: Górka Widzewska w Łodzi

Współrzędne goegraficzne:
Szerokość geograficzna: 51.7576711814978
Długość geograficzna: 19.524153470993


Wyszukiwarka

Wyszukiwarka


Kontakt

Nazwa organizacji
Ośrodek Działań Ekologicznych "Źródła"
Adres organizacji
90-602 Łódź, ul. Zielona 27
Telefon do organizacji
42 632 8118
Adres www organizacji
www.zrodla.org

 
 


Newsletter

wpisz swój e-mail aby otrzymywać informacje o naszych działaniach

Wyślij



© 2010 Ośrodek Działań Ekologicznych "Źródła" | Dzień Pustej Klasy | PITy 2015 | zielone szkoły | oszczędzajmy wodę | edukacja globalna | Kalendarz świąt ekologicznych