Park im. F. Chopina i Mini zoo w Koninie


Województwo: wielkopolskie

Powiat: grodzki Konin

Konin leży w środkowej części Polski. Dzieje Konina liczą już około 700 lat. Konin jako 80-tysięczne miasto posiada sześć parków o łącznej powierzchni 21,68 ha. “Park 1,82 ha jest własnością Cukrowni Gniezno S.A. Zakład Gosławice. Park w Malińcu (1,05 ha) jest administrowany przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Cztery niżej wymienione parki stanowią własność Gminy Konin:
- Park im. F. Chopina – 10,33 ha,
- Park przy ulicy Przemysłowej przy krytej pływalni – 2,9 ha,
- Park 700-lecia w Morzysławiu – 4,61 ha,
- Park w Laskówcu – 1,97 ha” [Program Ochrony Środowiska dla miasta Konina na lata 2004-2006].

Park miejski im. F. Chopina położony jest na terenie lewobrzeżnej części miasta Konina. Na jego terenie znajduje się ścieżka edukacyjna, trasa rekreacyjna, plany i tablice informacyjne oraz Mini zoo. Łącznie zajmuje obszar 10,40 ha. Parkiem w imieniu władz miasta Konina zarządza PGKiM sp. z o.o. w Koninie. Teren parku otoczony jest ulicami: od południa ul. M. Dmowskiego, od północy ul. Nadbrzeżna, od wschodu ul. T. Kościuszki. Południowo-zachodnią granicą jest kanał Topiec Powa, który jest naturalną granicą i oddziela obiekt od kompleksu leśnego. Cały teren parku otacza ogrodzenie.

Park jest ogrodem miejskim krajobrazowym, z fragmentami geometrycznymi płaszczyznowo-symetrycznymi, z układem dróg przebiegających płynnie i wijących się obwodnicowo, z silnie zaakcentowanym ośrodkiem głównym, rozwiązywanym przeważnie osiowo i symetrycznie wyraźną preferencją elementów wodnych, roślinnych i terenowych a z ograniczonym udziałem elementów budowlanych” [Program Ochrony Środowiska dla miasta Konina na lata 2004-2006]. Generalnie teren jest prawie płaski z wyjątkiem lekkich wzniesień w części północnej porośniętej głównie sosną zwyczajną. Park podzielono na 20 sekcji. Cały obiekt przedziela główna aleja spacerowa biegnąca od bramy wejściowej poprzez klomby do bramy od strony ulicy Nadbrzeżnej. Dzieli ona park na dwie części, różne pod względem użytkowym. Prawa część kameralna, krajobrazowa z siecią alei spacerowych, malowniczym stawem, oraz lewa część użytkowa z muszlą koncertową i obiektami miejskiego zoo. Główne aleje parku pokrywa nawierzchnia asfaltowa, pozostałe to alejki żwirowe. Założenia publiczne parku miejskiego są takie, aby park stał się atrakcyjną sferą wypoczynku i ośrodkiem edukacji przyrodniczej.

Historia

Park im. F. Chopina na Konińskiej Starówce kiedyś nazywany przez mieszkańców ogrodem spacerowym jest dorobkiem wielu pokoleń koninian. Jego historia liczy blisko 180 lat. Na początku XIX w obrębie miasta nie było żadnych obszarów zadrzewionych. W 1832 r. z inicjatywy burmistrza Jana Racińskiego założono dwa małe zagajniki. 1843 r. “dotychczasowy zagajnik” w okolicy miasta staraniem miejscowych urzędników został przekształcony na park miejski, urządzony jedynie sposobem szarwarku czyli wszystkie prace wykonywali sami mieszkańcy w ramach obowiązkowych świadczeń rzeczowych. W 1847 r. zatrudniono pierwszego ogrodnika miejskiego, został nim Marcin Rosiński. W 1920 r. rozpoczęto planowe tworzenie parku (obszar 6 ha). Zbudowano muszlę koncertową, altankę modrzewiną. Rozpoczęto pierwsze planowe nasadzenia m in. różaneczniki, hortensje, barwne klony. Zwiększono różnorodność drzewostanu. W latach 1950-51 powiększono powierzchnię parku o dalsze 4 ha, a zarządcą parku zostało PGKiM w Koninie. W 1995 roku zmieniono kształt stawu, wykonano wyspę. W latach 1999-2000 powstał nowy plan zagospodarowania. W okresie od 2004 do 2005 r. nastąpiła modernizacja parku, naprawa zniszczonych i wykonanie nowych alejek asfaltowych.

Mini zoo w Koninie zajmuje ok. 2 ha. Początki zwierzyńca w Koninie datuje się na 1975 r. W roku tym sprowadzono pierwsze większe zwierzę – osła. Przed rokiem 1975 na terenie parku hodowane były pawie, które swobodnie poruszały się po całej jego powierzchni, a nawet poza nią. W roku 1988 zbudowano wolierę dla ptactwa oraz pozostałe wybiegi dla zwierząt. Około roku 1990 sprowadzono z poznańskiego zoo dwa osły i dwa kuce. W latach następnych sprowadzone zostały następujące zwierzęta: 1987 – daniele, 1992 – jelenia, konia Przewalskiego, 1999 – kozy syryjskie, kozy karłowate, emu, świnki wietnamskie, bażanty nepalskie, 2000 – strusie afrykańskie, jak, gęsi garbonose, 2003 – jelenie sika wietnamskie, dwie klacze konia Przewalskiego, 2004 – kury jedwabiste, papużki faliste, bażanty łowne, kura Brahmaputra, 2005 – perlice, przepiórki.

Przyroda

W parku dominują drzewa i krzewy liściaste. Wśród nich napotykamy: dąb szypułkowy, wiąz szypułkowy – limak, klon jesionolistny, klon pospolity, olszę czarną, kasztanowca białego, wierzbę białą, brzozę brodawkowatą, głóg jednoszyjkowy, derenia białego, graba pospolitego, jesion wyniosły, topolę włoską, topolę białą, lipę drobnolistną. Rosną tam również, pięciornik krzewiasty, jaśminowiec wonny, śliwa wiśniowa, akacja biała, tawuła wierzbolistna, lilak pospolity, wierzba biała płacząca, śnieguliczka biała, wiąz szypułkowy. Rośliny nagonasienne reprezentowane są w parku przez: jodłę kalifornijską, cyprys lawsona, modrzew europejski, sosnę wejmutkę, sosnę czarną, sosnę zwyczajną, świerk pospolity, świerk kłujący, żywotnik zachodni. W najstarszej części parku znajdują się drzewa w wieku od 20-120 lat, natomiast pojedyncze okazy sosen i dębów liczą sobie około 120-180 lat. Dwa dęby szypułkowe są wpisane do rejestru pomników przyrody. W parku spotkaliśmy wiewiórkę pospolitą, dzięcioła, wróble, a także ślimaki winniczki. Atrakcją naszego parku jest Mini zoo, które znajduje się w lewej części parku.

Ścieżka

Trasa wyznaczonej ścieżki przebiega przez park im. F. Chopina oraz Mini zoo w Koninie. Spacer umożliwi m in. poznanie najbliższego krajobrazu, flory i fauny parku. Ścieżka została zaprojektowana przez nas w oparciu o walory przyrodnicze i historyczne. Wytyczyliśmy poszczególne przystanki biorąc pod uwagę istniejące już alejki i dróżki.

1. Trasę wycieczki rozpoczynamy od wejścia na teren parku bramą główną, znajdującą się od strony wschodniej parku. Brama wejściowa osadzona na murowanych filarach położona jest od ulicy T. Kościuszki. Wchodzimy do parku i w samym narożniku znajduje się okazały wiąz górski (Ulmus glabra).

2. Idąc wzdłuż alei dochodzimy do fontanny, która znajduje się w odległości 50 m od bramy głównej. Fontannę zbudowano w latach 60-tych, a obecnie służy za kwietnik.

3. Idziemy dalej. Z lewej strony w samym narożniku sekcji 1 rośnie stary dąb szypułkowy (Quercus robur) – pierwszy pomnik przyrody w tym parku. Okazałe drzewo osiąga wysokość ok. 35-40m, a obwód pnia wynosi 450 cm. Jest to jedno z nielicznych drzew w parku, które ma ok. 180 lat. Drzewo rosnące samotnie tworzy potężną, rozłożystą koronę i gruby pień. Wyraźnie widać, że pień ku górze dzieli się na kilka grubych konarów, które stały się ogromnym parasolem nad naszymi głowami. Jego kora jest gruba, czarna i głęboko spękana. Liście mają krótkie ogonki, a dolna część liści jest węższa od górnej i jasnozielona. Owocami są żołędzie o walcowatych miseczkach, osadzone na długich szypułkach.

4. Dochodzimy do centralnej części parku. Stanowi ono miejsce następnego postoju. Plac na którym się znajdujemy pokryty jest nawierzchnią asfaltową, od placu rozchodzą się promieniście aleje parkowe. W północnej jego części znajduje się podkowa taneczna. W części północnej i południowej placu rosną dwie samotne lipy drobnolistne (Tilia cordata). Odległość między lipami to ok. 30 m. Mijamy lipę o wysokości ok. 25-30 m, a obwód pnia to 245 cm. Druga lipa jest młodszym drzewem i jej obwód pnia wynosi 135 cm. Zwróciliśmy uwagę, że pień jest prosty, wolny od gałęzi do połowy wysokości. Korę ma gładką o zielonkawoszarym zabarwieniu. Lipa należy do grupy drzew silnie nektaryzujących, masowo oblatują ją pszczoły, ponieważ kwiaty lipy mają silny miodowy aromat.

5. Idąc dalej zatrzymujemy się na chwilę w sektorze 14 na którym znajduje się starodrzew dębowy. W tym sektorze jest 5 dębów, a wśród nich jest jeden pomnik przyrody. Rośnie on w odległości 4,5 m od alei głównej. To potężne długowieczne drzewo ma obwód pnia 435 cm.

6. Wracamy na aleję, idziemy dalej prosto. Dochodzimy do pięknej malowniczej alei kasztanowców wysadzonych w szpalerach. Kasztanowiec zwyczajny (Aesculus hippocastanum) to drzewo o rozłożystej koronie i wyrazistych, dłoniastych liściach z szerokimi listkami. Ten gatunek wiosną tworzy stojące, stożkowate kwiatostany pełnych, białych kwiatów z czerwonymi lub żółtymi plamkami. Po naszej lewej stronie policzyliśmy 11, a po prawej stronie alei 9 kasztanowców.

7. Zbliżając się do wyjścia z parku na osiedle mieszkaniowe, widzimy za ogrodzeniem parku dwa pomniki historii prawem chronione. Pierwszy to Cmentarz Żydowski, druki pomnik poświęcony Polakom pomordowanym przez faszystów hitlerowskich w latach 1939-1945 r. Miejsca takie jak te musimy otaczać szczególną opieką.

8. Wracamy na teren parku. Idąc dalej trasą ścieżki mijamy sektor 20 i dochodzimy do terenu na którym znajdują się zagrody dla zwierząt, czyli Mini zoo w Koninie. Naszą uwagę zwrócił koń Przewalskiego (Eguus przewalskii). To jedyny gatunek dzikiego konia, który przetrwał do naszych czasów. Wszystkie dziś żyjące konie Przewalskiego pochodzą od 11 osobników. Żyły w Mongolii i Chinach. Do Konina zostały sprowadzone w 1992 r.

9. Jak (Bos grunniens) to następne zwierzę, przy którym się zatrzymujemy na dłużej. Jak zamieszkuje Tybet, wędrując małymi stadami na wysokość 4000 m, a nawet 5000 m. Mimo swych imponujących rozmiarów wspina się po skałach zręcznie jak kozica. Do Mini zoo w koninie trafił w 2000 r. Na terenie, gdzie znajdują się zagrody dla zwierząt, zabezpieczono korę drzew.

10. Opuszczamy Mini zoo kierując się do głównej alei do wyjścia, mijamy po lewej stronie amfiteatr. Koniec naszej ścieżki stanowi przystanek, przy klonie zwyczajnym (Acer platanoides Crimson King). Drzewo rozłożyste o piramidowej koronie. Liście duże klapowane, purpurowofioletowe, jesienią pomarańczowe. Jest mocnym akcentem kolorystycznym dla tego parku.

Bibliografia

Seneta Włodzimierz, Dendrologia, Warszawa 1973
Roy Lancaster, Wielka Księga Roślin Ogrodowych – Pnącza, Krzewy, Drzewa, 2004
Szwejkowscy Alicja i Jerzy, Słownik Botaniczny, Warszawa 1993
Program Ochrony Środowiska dla miasta Konina na lata 2004-2006

Autorzy

Autorem pierwotnej wersji opisu parku powstałej w ramach projektu "Parki i ogrody oczami młodzieży" jest:
SP nr 4 im Gustawa Morcinka
ul. Błaszaka 4
62-510 Konin
e-mail: sp4@konin.lm.pl
Opiekun grupy:
Aneta Augustyniak 
Autorzy opisu:
uczniowie kl.Vb
Współpracujacy nauczyciele:


Wyszukiwarka

Wyszukiwarka


Kontakt

Nazwa organizacji
Ośrodek Działań Ekologicznych "Źródła"
Adres organizacji
90-602 Łódź, ul. Zielona 27
Telefon do organizacji
42 632 8118
Adres www organizacji
www.zrodla.org

 
 


Newsletter

wpisz swój e-mail aby otrzymywać informacje o naszych działaniach

Wyślij



© 2010 Ośrodek Działań Ekologicznych "Źródła" | Dzień Pustej Klasy | PITy 2017 | zielone szkoły | oszczędzajmy wodę | edukacja globalna | Kalendarz świąt ekologicznych